دلیل عدم سرمایه گذاری در استان سیستان و بلوچستان

دسته: مقالات
بدون دیدگاه
جمعه - ۱ مرداد ۱۳۹۵

کلید حل مشکل استان تقویت وحدت بین اقوام سیستانی و بلوچستانی است

فضای همدلی استان زمینه سرمایه گذاری داخلی و خارجی را فراهم خواهد کرد و ما در کنار همدیگر در صلح و آرامش بسرخواهیم برد. چون مشکلات اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی انسان ها را به جان همدیگر می اندازد.

اساس و شالوده جامعه را ارزش ها و هنجارها تشکیل می دهند که باید ابتدا این مهم را درست برنامه ریزی کنیم و بعد گام های بعدی را برداریم. ما باید توسط متخصصین و جامعه شناسان این جامعه را به جامعه سالم تبدیل کنیم و تغییر در ایده ها و ارزش ها ایجاد کنیم و قبل از آن باید یک جامعه سالم دیگر را ببینیم تا خوب متوجه بیماری های جامعه خود شویم در جامعه ای که مردم آن با هم ارتباط نداشته باشند و با همدیگر دشمن باشند و باهم دیگر معاشرت نکنند آن جامعه جامعه ای چند پاره و بیمار است.

اقوام سیستانی و بلوچستانی ارتباطاتی دارند ولی بعضاً درون قومی باهم دیگر مشکل دارند که باید اول ارتباط درون قومی داشته باشند بعد برون قومی و نهایتاً فرا قومی و اگر هر تفکری غیر از این باشد مخالف توسعه استان و کشور است و عده ای هم هستند برای اینکه به قدرت برسند (اراده معطوف به قدرت) از این موضوع بهره می برند و همین که به قدرت رسیدند و اشباع شدند دیگر مقدس ترین اهداف خود را فراموش می کنند.

برای این که از اصل موضوع دور نشویم مسایل و مشکلات استان حل شوند باید همدلی و همزبانی و آشتی محلی و استانی انجام شود باید این دو قوم مشکلات چندین ساله را کنار بگذارند چون غیر از ضرر چیزی دیگری عاید آنها نشده است و فقط عده ای فرصت طلب با طراحی این موضوع از آب گل آلود ماهی گرفته اند.

نخبگان فرهنگی و سایر اندیشمندان و صاحب نظران باید در این راه پیش قدم شوند و جلسات محلی با حضور دو قوم در شهرستان های مختلف استان از هامون تا چابهار برگزار شود تا مردم احساس امنیت و نزدیکی به همدیگر داشته و در ساخت استان خودشان باهم مشارکت داشته باشند آن موقع است که ما رشد و توسعه استان را خواهیم داشت و این فضای همدلی استان زمینه سرمایه گذاری داخلی و خارجی را فراهم خواهد کرد و ما در کنار همدیگر در صلح و آرامش بسرخواهیم برد. چون مشکلات اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی انسان ها را به جان همدیگر می اندازد ولی هم اکنون خیلی از هم استانی های ما این استان را ترک می کنند و به استان های همجوار می روند و در آنجا سرمایه گذاری می کنند و این یک واقعیت است و باید آن را قبول کنیم می دانم حرف حق شنیدن آن تلخ است و چاره جز این نیست و باید حقیقت را گفت تا کی دورغ؟ تا کی چاپلوسی؟ جامعه استان ما جامعه سالمی نیست چون اکثراً اعتقاد دارند که بن بست رسیده ایم و نمی شود برای آن کاری کرد ولی ما معتقدیم که با نهادینه کردن ارزش ها و هنجارها و روابط و همدلی و هم زبانی می شود مشکلات جامعه را حل کرد و به ارتقاء و رشد و توسعه وسلامت آن کمک کرد.

در فهم بهتر موضوع یک مصداق برای شما مخاطبان گرامی سایت ‘ تفتان ما ‘ بیان می کنم همانطور که می دانید کشور سوئیس کشور کوچکی است که در قلب اروپا قرار دارد و چهار قوم بزرگ در آن زندگی می کنند شامل: قوم آلمانی، رومانی، ایتالیایی و فرانسوی که هرکدام از این اقوام جالب است بدانید به زبان خودشان صحبت می کنند و آموزش های لازم را می بینند ولی این اقوام اینقدر باهم متحد هستند که از این کشور کوچک یک ابر قدرت بزرگ ساخته اند که هیچ قدرتی توان مقابله با آن را ندارند و در جنگ جهانی دوم هیتلر به خیلی از کشورهای قدرتمند مثل فرانسه، انگلستان و شوروی حمله کرد ولی جرأت حمله به سویس را نداشت که دلیل اصلی آن اتحاد و انسجام داخلی بین اقوام بود و هیچ کدام از اقوام مذکور خود را به اقوام خارج از خودشان وصل نکردند و این کشور مورد اعتماد سازمان ملل و جامعه ملل می باشد و مقر سازمان ها و کنفرانس های بین المللی است.

ما هم در این استان نباید خودمان را به کشورها و ملت های دیگر وصل کنیم چرا که ما اول این استانی هستیم و باید اتحاد و انسجام استانی داشته باشیم و بعد ایرانی هستیم و باید اتحاد و انسجام ملی داشته باشیم و نتیجه آن می شود رشد و توسعه استان در ابعاد مختلف و محرومیت زدایی و فقرزدایی ازچهره استان، پرورش ابر انسان، اعتماد به نفس، عزت نفس، خودباوری و خلاقیت و رسیدن به کرامت انسانی را در بردارد.

لازم به ذکر است که این استان با داشتن مرزهای طولانی و داشتن هامون و چابهار از غنی ترین استانهای کشور است نباید چیزی به نام فقر و بیکاری در آن وجود داشته باشد و افراد آن دنبال شغل های کاذب باشند و برای بدست آوردن لقمه نانی روزانه چندین نفر در خون وآتش بسوزند و عده ای دیگر هم روزانه در خیابان ها توسط عده ای دیگر به اصطلاح لینچ (lynch) شوند باید پرسید. (بای ذنب قتلت)
ساختار اجتماعی و فرهنگی و توسعه انسانی و روابط بین اقوام باید در اولویت اول استان قرار گیرد و دو قوم بزرگ در این استان باید همدیگر را دوست داشته باشند و به همدیگر حرمت بگذارند و روابط قومی و خانوادگی بر قرار کنند متولیان امر آموزش و پرورش و خانواده ها و دیگرانی که گفتیم در این راه پیش قدم شوند و اخلاق و رفتار حسنه و نیکو را به دانش آموزان و بچه های خودمان یاد بدهیم و عقلایی فکر بکنیم و به یک درک مشترک برسیم و از تنفر و انزجار و کلماتی مانند بلوچ بد است، سیستانی بد است اصلاً جلوی فرزندان که مطالب را سریعاً یاد می گیرند صحبت نکنیم و در فکر توسعه استان خود باشیم چون تجربه ثابت کرده است با دشمنی دو قوم استان ساخته نمی شود و فقط و فقط از این دشمنی کسانی هستند که صاحب مکنت و شوکت و قدرت می شوند، سوء استفاده می کنند.

دراین راه همه باید تلاش بکنیم و مسئولیت نخبگان فرهنگی و اجتماعی و نمایندگان دو قوم خیلی بیشتر است و خیلی باید هوشیار و زیرک باشیم چون استان ما به لحاظ ژئوپلیتیکی هم مرز بودن با کشور پاکستان و افغانستان و تردد و رفت آمد در مرزها و محرومیت نسبی و قاچاق اسلحه و مواد مخدر آبستن حوادث بزرگ می باشد و دشمنان ما هم کاملاً متوجه این توسعه نیافتگی و محرومیت فرهنگی شده اند و مرتباً از طریق این مرزها برای استان و کشور ما مشکلاتی ایجاد می کنند و بسیاری از هموطنان ما در این راه شهید شدند و مطمئن باشید که آنان دلشان به حال ما نسوخته که دلارهایشان را در اینجا هزینه می کنند بلکه می خواهند از این موقعیت ژئوپلیتیکی به نفع خودشان استفاده کنند و قدرت ایران را در مرزهای جنوب شرقی زمین گیر کنند و به ظن خودشان ایران را از مسایل جهان اسلام بدور نگهدارند.

در پایان خیلی ها برای توسعه استان زحمت کشیده اند تلاش کرده اند، تحقیق و پژوهش کرده اند مقاله نوشته اند که از همه این بزرگواران تقدیر و تشکر می کنیم.

عده زیادی در این راه هم به شهادت رسیده اند که بخاطر حرمت خون آن عزیزان و بازماندگان آنان اگر هم شده باید همدیگر را تحمل کنیم و نگذاریم که عده ای سوءاستفاده کنند و دنبال منافع شخصی خود در این استان باشند.


نوشته شده توسط:امید بلوچستانی - 134 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۴۱۹
برچسب ها: